Gmina Gryfice

Gmina Gryfice

Gmina Gryfice

*
Polish English French German Italian Russian 
Dzisiaj jest:26 lipca 2017 roku  |  Imieniny obchodzą: Anna, Grażyna, Mirosława
A+ A A-

 

HISTORIA 

DZIADOWO (niem. Dadow), wieś, gminna wiejska do 1945 r., wieś, gmina wiejska do 1945 r., wieś miejska Gryfic, położona 5 km na płn. wsch. od Gryfic, na lewym brzegu Regi, przy drodze do Trzebiatowa. Wieś o słow. rodowodzie wymieniona już w XII w. w żywotach św. Ottona z Bambergu jako jedno z miejsc postoju bpa w drodze ze Szczecina i Wolina do Kołobrzegu. W 1300 r. wieś z 16 włókami została nadana Gryficom przez Bogusława IV. W 1309 r. nadanie to potwierdzili ks. Otto I i Warcisław III. W średniowieczu posiadała kształt owalnicy, a każde z gospodarstw było wybudowane na planie czworokąta. W 1908 r. jeszcze 8 zagród chłopskich zachowało średniowieczny układ zabudowy, a na środku wsi znajdował się staw. W ciągu wieków wielkość wsi nie uległa zmianie. Wg matrykuły podatkowej z 1628 r. nadal obejmowała 16 włók oraz 2 gospodarstwa zagrodnicze. Wg kolejnej klasyfikacji podatkowej z 1717 r. we wsi mieszkało 9 pełnorolnych gospodarzy, każdy posiadał po 1 i 1/16 włóki, a w gospodarstwie hodował: 4 konie, 1 byka, 4 krowy, 1 barana, 6 owiec i 4 świnie. Kontrolerzy stwierdzili wówczas, iż stan gospodarstw, produkcji rolnej oraz hodowli był zły. W drugiej połowie XVIII w. było 8 gospodarstw pełnorolnych, łącznie 9 domostw. Do wsi należały pola i łąki położone nad Regą, ponadto lasy dębowe, bukowe i świerkowe. W 1827 r. mieszkało tu 48 osób. Po przeprowadzonej separacji gruntów każdy z gospodarzy otrzymał ziemię orną w jednym kawałku, do tego działkę na pastwisko, a także po jednej parceli leśnej. W 1870 r. we wsi było 8 gospodarstw rolnych, dwie własności oraz szkoła. Osada liczyła 12 rodzin, 103 mieszkań. Łączny areał gruntów ornych obejmował 1017 mg, 156 mg łąk, a także 114 mg lasu. W 1904 r. po spaleniu się jednego z gospodarstw zostało ono podzielone i sprzedane przez dotychczasowego właściciela Brockera. W okresie międzywojennym XX w. gospodarstwa rolne będące w Dziadowie obejmowały od 37 ha do 90 ha. W 1931 r. gmina wiejska obejmowała 353,3 ha pow., na jej terenie znajdowało się 14 budynków mieszk., w których zamieszkiwało wg spisu powszechnego z 1925 r. 120 osób. Tworzyły one 19 gospodarstw domowych, w tym 8 gosp. chłopskich, a pozostałe były to rodziny robotników rolnych, chałupników, a także strażaka drogowego. Od 1875 r. gmina Dziadowo należała do obwodu w Zielinie (Sellin), gdzie też od 1874 r. działał dla niej urząd stanu cywilnego. Mieszkańcy wsi należeli do parafii ewangelickiej w Zielinie. Szkoła wiejska w Dziadowie istniała już w 1790 r., w 1823 r. wzniesiono na jej potrzeby nowy budynek. W 1939 r. wieś liczyła 124 mieszk.

Od 1945 r.(1945-1948 nazwy przejściowe: Dadow, Dadowo). Wieś o niekonwencjonalnej nazwie, okolnicowa i zabytkowa, z zachowanym budownictwem z XIX w. i z metryką starszą niż Gryfice. Każdy, kto tutaj dotrze, jakimkolwiek środkiem lokomocji, będzie musiał wracać tą samą drogą do szosy prowadzącej w kierunku Gryfic lub Trzebiatowa, gdyz zgodnie z typem zabudowy osady, do wsi, zarówno w przeszłości, jak i obecnie, prowadzi tylko jedna droga dojazdowa.

Dziadowo sąsiaduje z Zielinem (2,5 km). Miejscowość zdobyta 10 III 1945 przez wojska radz. 7KK1FB i przekazana następnie administracji polskiej. Pierwsi mieszkańcy powojennego Dziadowa to przybysze z okolic Mogilna oraz z Wileńszczyzny. Podobnie, tak jak inne podgryf. Wsie, Dziadowo przeszło przez obowiązkowy tryb gospodarowania w spółdzielni produkcyjnej. Rolniczy Zakład Spółdzielczy „Pionier” w Dziadowie w 1951 r. uznany był za jeden z najlepszych w pow. gryfickim i był pokazowy dla innych, m.in. przyjeżdżały tutaj delegacje z białost., kiel., Siedlec i Białej Podlaskiej. Spółdzielnię rozwiązano w 1957 r. Zachowały się tutaj w niezmienionym kształcie zagrody z poł XIX w. oraz pierwszych lat. XX w. W roku 2010 na terenie Dziadowa były 23 budynki jednorodzinne. W latach 90. ubiegłego wieku tworzono w Dziadowie muzeum wsi gryfickiej, w którym gromadzono pozostałości gospodarskie z przeszłości. Siedziba sołectwa Liczba mieszkańców: 1960 r.- 101, 1993 r.- 93, 2010 r. – 101.

NAZWA: 1300 Dadow, 1309 Dadow, z dawnego Dadov, tj. Dziad. Nazwa odimienna, dzierżawcza, znana z innych terenów słow. Nazwa niem. jest formą zgerm. nazwy słow.

 

Źródło: Gryfice. Dzieje Miasta, praca zbiorowa pod redakcją Tadeusza Białeckiego, wyd. Urząd Miasta Gryfice, Uniwersytet Szczeciński, Oficyna Wydawnicza Archiwum Państwowego w Szczecinie „Dokument”; Szczecin 2013; s. 572-573.

© 2014 Gmina Gryfice. Wszelkie prawa zastrzeżone.

*