Gmina Gryfice

Gmina Gryfice

Gmina Gryfice

*
Polish English French German Italian Russian 
Dzisiaj jest:24 kwietnia 2017 roku  |  Imieniny obchodzą: Aleks, Grzegorz, Aleksander
A+ A A-

Członkowie Rady Sołeckiej

Imię i nazwisko sołtysa

Dane kontaktowe

1. Maria Pluta

 

Jan

WINIARSKI

 

tel. 726 834 520

 

2. Grzegorz Szczur

3. Mariusz Płuciennik

4. Jolanta Pasik

5. Wacław Białek

 

HISTORIA

RZĘSIN

(niem. Rensin), wieś, gmina wiejska do 1945 r., położona 5 km na zach. od Gryfic i 2 km od drogi w kierunku Kołomącia i dalej do Golczewa. Wg statutu kapituły w Kamieniu 10 marek czynszów ze wsi Rzęsin było przeznaczonych na 12 prebendę w kapitule. Wg kroniki rodu Flemmingów wieś stanowiła jedno z rodowych lenn połączone z dobrami w Kołomąciu (Koldemanz). Pierwotnie wieś była chłopską, bez folwarku i siedziby szlacheckiej. Wg matrykuły z 1628 r. Caspar Flemming posiadał we wsi13,5 włóki małej, a Hasso Adam i Ewald Joachim Flemming11,5 włóki małej, w XVII w. Rzęsin dzielił się na 3 udziały rodzinne. W okresie wojny 30-letniej (1618-1648) gospodarstwa zostały skomasowane i utworzono z nich folwark. W 1717 r. właścicielami udziałów w Rzęsinie byli Richard Heinrich Flemming, hrabia Ludwig Flemming oraz kpt. Brussewitz. Ten ostatni posiadał jeden z udziałów we wsi jako zastaw za długi. W 1728 r. udziały w dobrach i wsi Rzęsin zostały połączone w jedną własność. W 1734 r. we wsi było 14 domostw. W 1734-1784 właścicielem lenna rodu Flemming był major S. Brockhusen, w 1784 r. dobra w Rzęsinie i Kołomąciu odkupił marszałek szlachty pomorskiej J.S. Flemmingm który następnie sprzedał je bratu Juliuszowi Flemmingowi za 23,6 tys. tal. W 1795 r. J. Flemming odstąpił majątek w Rzęsinie zięciowi i jego rodzinie Zastrow za 30 tys. tal. W latach 1816-1820 we wsi przeprowadzono uwłaszczenie. W 1827 r. we wsi mieszkały 104 osoby, w 1871 r. w okręgu dworskim Rzęsin mieszkało 95 osób w 4 budynkach mieszk., a użytki rolne obejmowały łącznie 1439 mg, w tym 1227 mg gruntów ornych. Z kolei gmina wiejska obejmowała 7 gosp. Chłopskich, 9 budynków mieszk., w których mieszkało 75 osób. Użytki rolne chłopów obejmowały 815 mg, w tym 611 mg gruntów. Ponadto chłopi posiadali łąki i las (26 mg). W 1835 r. dobra w Rzęsinie kupił ekonom Gloxin. W 1914 r. właściciel Rudolf Gloxin posiadał 428 ha w Rzęsinie, w tym 387 ha gruntów ornych, a hodował on 29 koni, 105 sztuk bydła, w tym 47 krów, 80 sztuk trzody chlewnej. Przekazał majątek na rzecz córki Moniki, która wyszła za mąż za Waltera von der Osten. W 1930 r. dobra ziemskie włączone zostały do gminy wiejskiej, która odtąd obejmowała 575,8 ha pow., na jej terenie znajdowało się 13 budynków mieszkalnych, w których mieszkało wg spisu powszechnego z 1925 r. 181 osób. Tworzyły one 33 gospodarstwa domowe. W 1945 r. majątek rodziny von der Osten obejmował w Rzęsinie 456 ha. Z kolei wieś składała się z 5 gospodarstw od 26 ha d 52 ha, mieszkało też 30 robotników rolnych i nauczyciel. Od 1875 r. gmina Rzęsin należała do obwodu w Kołomąciu, gdzie też  od 1874 r. działał dla niej urząd stanu cywilnego. Parafia ewangelicka dla nich była w Baszewicach, a mieszkających we wsi w 1925 r. 11 katolików należało do parafii w Gryficach. W 1773 r. we wsi Rzęsin został powołany nauczyciel, którym został Gottlieb Brotzmann. W 1791 r. Zastrow obiecał wybudować szkołę. W 1799 r. nauczycielem był M. Fleischfresser, rzemieślnik z Kołomącia. W 1870 r. do miejscowej szkoły uczęszczało 41 dzieci, a nauczyciel zarabiał 109 tal. W latach 1914-1945 nauczycielem był Wilhelm Genz. W 1939 r. Rzęsin liczył 166 mieszkańców.

Od 1945 r.

(1945-1948 nazwy przejściowe: Raczewo, Rędzieszyno). Osada popegeerowska z 14 budynkami mieszk., w tym 3 wielorodzinnymi. W przeszłości siedziba PGR i szkoły podstawowej z klasami I-IV w latach 1965-1980. Długoletnim kierownikiem szkoły i nauczycielem był Józef Sobolewski. Budownictwo mieszkaniowe sprzed roku 1945 oraz z lat 70. ubiegłego wieku wzniesione zostało dla pracowników PGR. Siedziba sołectwa. Liczba mieszkańców: 1993 r.- 152, 2010 r.- 205.

NAZWA: pol. nowa od 1945, podobnie jak Rzęskowo.

Źródło: Gryfice. Dzieje Miasta, praca zbiorowa pod redakcją Tadeusza Białeckiego, wyd. Urząd Miasta Gryfice, Uniwersytet Szczeciński, Oficyna Wydawnicza Archiwum Państwowego w Szczecinie „Dokument”; Szczecin 2013; s. 597-598.

© 2014 Gmina Gryfice. Wszelkie prawa zastrzeżone.

*